مبانی گرمایش و فن کوئل

بیشتر مردم دمای طرح داخلی حدود ۲۴ درجه سانتیگراد را در فضاهای عمومی راحت تلقی می کنند. در فصل تابستان می توان در طراحی سیستم های تهویه مطبوع دمای اندکی بالاتر را در نظر گرفت. زیرا در این فصل مردم لباس سبک می پوشند و به گرما خو گرفته اند. بر عکس در فصل زمستان، برای سیستم های گرمایش می توان دمای پایین تری را در نظر گرفت.

در فضای عمومی رطوبت بیش از ۳۰ درصد ، بالا تلقی می‌شوند. رطوبت کمتر از ۲۵ تا ۳۰ درصد می تواند سبب خشک شدن مجراهای تنفسی و بروز مشکلات ناشی از تولید الکتریسیته ساکن شود.

جریان هوا: معیار اندازه گیری جریان هوا سرعت است. هرگاه سرعت هوا از سه متر در دقیقه کمتر باشد ، هوا خفه به نظر می رسد. اگر سرعت هوا از ۱۵ متر در دقیقه بیشتر باشد ، به نظر می رسد که در محیط کوران هوا برقرار است.

فن کوئل: این دستگاه از یک صافی ، یک کویل سرمایی و یک گل گرمایی ، یک باد زن و یک کنترلگر تشکیل می شود. این واحدها را می توان روی سقف ، در کمد های دیواری ، یا در زیر نما تعبیه کرد. فن کوئل های دو لوله ای یا چهار لوله ای داریم. فن کویل های دو لوله ای یک دست لوله رفت و برگشت دارند که می توانند آب گرم یا سرد بسته به اینکه کدام یک در دسترس باشد ، حمل کند. سیستم فن کویل ۴ لوله ای از دو مجموعه لوله تشکیل می شود. یک مجموعه برای رفت و برگشت آب سرد و مجموعه دیگر برای رفت و برگشت آبگرم. سیستم چهار لوله از سیستم دو لوله ای انعطاف پذیر تر است. اما نصب آن نیز گران تر تمام می شود.


تعداد بازدید: 69 نفر