روش های تثبیت بستر

تعریف تثبیت

تثبیت خاک به اصلاح و بهتر کردن خاصیت های فیزیکی و مهندسی خاک برای برآورده کردن یک سری هدف های از قبل مشخص شده می گویند. تثبیت خاک به روش های مختلفی مثل روش مکانیکی، روش شیمیایی، روش بیولوژیکی(رویاندن گیاه)، روش فیزیکی و روش الکتریکی امکان پذیر می باشد.

انتخاب هر روش تثبیت برای خاک ها بستگی به نوع و جنس خاک و همچنین هدف از تثبیت خاک دارد. تثبیت خاک مانند هر تصمیم دیگر مهندسی بایستی پس از بررسی راه حل های مختلف که از نظر فنی و اقتصادی قابل قبول است ، انجام شود. تثبیت خاک  یکی از راهکار های مناسب برای بهره برداری و اجرای سریعتر پروژه عمرانی است.

برخی از خاك ها به دلیل مشخصات فنی نامطلوب از نوع بد و یا نامرغوب محسوب شده و مشکلات زیادي از نظر فنی و اقتصادي در راهسازي ایجاد می کنند. در این موارد دو راهکار موجود است:

۱- تغییر مسیر راه   2- تعویض خاك

 

هر گاه بنا به عللی امکان تغییر مسیر راه و یا تعویض خاك نباشد، باید روش تثبیت خاك مورد بررسی قرار گیرد تا اگر از نظر اقتصادي قابل توجیه است مبادرت به انجام آن شود.

تثبیت خاك روشی است که به منظور بهبود کیفیت مصالح جهت استفاده در لایه هاي روسازي به کار می رود.

از مصالح تثبیت شده براي ساختن خاکریزها، ساختن لایه هاي اساس، زیراساس و خاك بستر روسازي ها و حتی به عنوان یک لایه رویه می توان استفاده کرد.

تثبیت خاك معمولا به منظورهاي زیر صورت می گیرد:

۱- اصلاح خاك هاي نرم و کم مقاومت

۲- بهبود مشخصات فنی خاك ها

۳- ایجاد لایه اساس و زیراساس با قابلیت باربري نسبتاً زیاد

۴- بازسازي روسازي هاي فرسوده با استفاده از مصالح موجود

۵- کاهش گرد و خاك و یا کاهش رطوبت

مهمترین تثبیت کننده هاي خاك

1-آهک (Lime): انواع خاك به ویژه خاك هاي ریزدانه با حد روانی بالا

2-سیمان (cement): هر نوع خاکی نظیر شن و ماسه، خاکهاي ماسه اي، خاك هاي لاي دار و خاك هاي رسی با حد روانی کم را می توان با سیمان تثبیت کرد لیکن خاك هاي آلی به هیچ وجه قابل تثبیت با سیمان نیستند.

3-قیر (Bitumen): خاك هاي درشت دانه که خواص خمیري ریزدانه آنها کم است.